Kimse yapmaz bu kepâzeliğini,
Ve kimseler çekmez bu rezilliğini.
Yitirdin insâni özelliğini,
Söyle! Ben seninle nasıl baş edem?
Tartmaya kalkışsam terâzi yetmez,
Ela gözlüm bitti dersin
Bu canıma yetti dersin
Sorarlarsa gitti dersin
Diyorsun da ben ne deyim.
Git diyorsun uzaklara
İnsanoğlu deli dolu olmasa
Kim bakar yüzüne ünlü olmasa
Kağıdın kalemde gönlü olmasa,
Söyle! Ne yazardın sen kalem olsan?
Vardım sordum herşeyden umutsuza
Aldırma yağmura borana kar'a
Çocukça bir ıslık gönder o yar'a
İçi sıkılınca sarılıp tar'a
Mugamla türküler söyler ağaçlar
Gönülde seller var sözyaşlarıyla
Et kemikten insânız
Ahmet Mehmet ihsânız
Gönüllerde lîsanız
Şanımız söyler bizi.
Bilenler bilir bizi
Mutlu mesûd olamadım yuvamda
Derdim aynı acı aynı kıvamda
Hata kusur aranırken davamda
Bari benden taraf söylesen dilim.
Şu derdi bir türlü atlatamadım
Kırk yıllık hatıra bir sâde alıp
Gelmişten geçmişe sohbete dalıp
Ondan bundan şundan musâde alıp
Kalayım istedim bırakmadılar,
Çulu sordular bu nedir üstünde
Söyleyin bu dünyâ kimlere kalmış,
En fazla yaşayan yerde yatandır.
Boş eli ölünce dışarda kalmış,
Dünyâyı reddeden hangi Sultândır?
Dedim ki bu ne dert dayanan cân'dır,
Zâhirî niyetler sözde saklıdır
Subûtî olanlar özde saklıdır
Yangının vahşeti közde saklıdır
Sevdâ ile yananlara işlemez.
Mahâret kıllardan yorgân dokumak
Garip bir toplantı kadın erkekli
Kimi süslü püslü bir tekerlekli
Sıfatsız sûratsız değişmiş şekli
Diyor inadına soyunacaksın.
Biri dazeteci birisi adam!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!