Nefesimi kesen yorgunluklarım
Geriye bakınca kırgınlığım var
Hiç bir şey yolunda gitmedi sâhi
Sadece şansıma dargınlığım var,
Mutsuzum desem şükür incinir
İlk göz ağrım canım kızım,
Yalnız sana geçer nazım.
Ben iç dünyâmda yalnızım,
Dış dünyamda yalnız koma.
İnsanın kızı olmalı
Beni bir güzel vurdu
Yaman ey yaman
Vurdu karşımda durdu
Aman ey aman
Aşkıyla deli oldum
Aman ey aman
Sevmeyi öğrenmekte bu fukarâ
Dediler dergâha heyecânla gel.
Söylenilen tek şey şu idi bana
Dedi "seveceksen önce yan da gel".
Saymazlar bu demde çiğleri âdem
Sırrını verme demişler dostuna
Boş bulundum sonra, darıldım gittim
Dost bildiğim gitti sattı dostuna
Kendime darıldım yanıldım gittim.
Dedi seninle uğraşmak yorucu
Hasret eşiğine başını koyup
Vusûlatı ayrılıklardan soyup
Sevgiyi bütün gönüllere yayıp
İnsân sevgisiyle yanıp tütmüşüz
Biz aynı duânın avuçlarında
Karadere köprüsünde,
Sordum insan sürüsüne.
Heybetle yatan gardaşın,
Bakamadım ölüsüne.
Iyi kötü çirkini
Halkeden yaratan var
Cambazlığın sirkini
Hayvanla oynatan var
Yanlışın ne suçu var
Her canlı muhtaçtır hayr-a ihsâna
Ne hâcet hâlden bilende lîsana
Anaya babaya cümle insana
Diyebilir misin yanlış yapmadım?
Amel-i fâliyetinden tasalanıp
Beni bu âlemde söyle kim tanır
Cürmüyle insanın boş halindeyim
Bazen söylenecek sözler utanır
Sanki bir âşığın hoş dilindeyim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!