Saldım içimdeki hoyrat atları
Yolar başımdaki kara otları
Kırılmış kâlbimin bu kanatları,
Yüreğine tayyâre olmaz ki yâr!
Sustukça yürekte bütün heceler
Neçe umutlarım toprak olsa da
Kefenimden önce ölmeden önce
Sevmekten vazgeçmez deli yüreğim
Azrâil gelmeden ölmeden önce.
Nefse düğüm kalbe ölüm sevmemek
Neden susuyorsun anlamadım da!
Yani ölmekle susmak arasında,
Abartılacak bir fark yok aslında!
En fazla gömerler ölürsen seni,
Susarsan da, sen gömersin kendini.
Hakikatten cayan özle,
Bir yerlere kayan sözle.
Koca ayıya yan gözle,
Bakmakta tehlikelidir.
Adam olmayan bir yerde,
Mutlaka başına bu son gelecek
Öyleyse ne yaptın ölmemek için
Belki düşünmeye vaktimiz yoktur
Neler yaptın söyle ölmemek için?
Umutsuzluk ihrâç eden dillerin
Kiprit çaktım köküne ellerinin
İnzivâya çekilmiş durur kurşun
Tetiğini çektim bâzı şeylerin.
Sarrafım kalbimi sedeflemişim
Seyreyle âlemi bütün intizâmı
Dünyâya bir daha gelmeyeceksiniz.
Altına yeminle atarım imzâmı
Sanmayın bir daha ölmeyeceksiniz.
Anlarsın gerçeği iş işten geçince
Ne oldum demeden neler bildim de
Ne bildin denmeden haddim bildim de
Kendini bilmezsen asıl öldüm de
Olmadan önce gel! ölmeyi öğren !
Boşver şu ellerin nâatlarını
Eğerki yetinmeyi öğrenmezsen
Mankafa! yitirmeyi öğrenirsin.
Bu hayat, insanı câhil bırakmaz!
Ya, istifâ etmeyi öğrenirsin!
Dedim"adın nedir?" dedi ki "ölüm",
Dedi ki "sen neden sormuştun gülüm?"
Dedim "etrafımda dolanıyorsun
Neden yakın yakın geçersin ölüm?
Dedi" Yaratandan izin beklerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!