Bir Seyyid Abi vardı İstanbul hayatımda
Tevekküllü ahvalin her karesi yadımda
Hızla çürüyecekken durdurmuştu zamanı
Kalan nefesi sanki nedametin kurbanı
Gözleri niyaz bakar lisanı zikir çeker
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta