Karanlığın rengi yoktu
Issız bir ıslığa yüklediğimiz kuş sesini
Siyah sanıyorduk.
Gölgelerden duvarlar geçiyordu
Duvarlardan korkular
Ünlü bir ressam çığlığı çiziyordu tuvaline
Dante uykuya dalacakken
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Karanlığı siyaha biz boyuyorduk
Çok geç öğrenecektik su kuyusunda her gece
Ay ışığının suyla sohbette olduğunu..
Bu kısım daha bir şiir..
Tebrikler
teşekkürler sevgili dost..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta