Kaybettim kendimi, dünüm yok.
Hasenemde kalmadı irfan.
Canı okunan, sahte güzel hayatım.
Zorla güzellik, hiç bu kadar zaruri olmamıştı.
Kıyılan bir insan değil, insanlık.
Sadece minazım bilir bunu.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta