Şeytanın Sünnetleri Şiiri - Afşin Dualı

"Ders bir... Yaptıkların peygamber sünneti değilse ya ne ki peki. O halde Yaptıklarını izle. Kötülüğü izle ve dinle. Bu sana gelsin."

Mürekkep kan, kağıt ise insan derisi
Şeytanın rahlesinde diz çöktü geri zekalı birisi
Önce yalanı fısıldadı, sonra dedi ki "bu senin hakkın"
Adalet rafa kalktı, zulümse artık en yakın arkın!
Bak bu şeytanın sünneti, her köşe başında bir kumar
Umutları masaya gömdün, ruhun zifiri bir duman
Zina bir sanat oldu, iffet ayaklar altında
İhanet kol geziyor bu kirli şehrin her katında!

O öğretiyor, sen yapıyorsun
O fısıldıyor, sen tapıyorsun
Sünneti belli: Kan, gözyaşı ve hırs
Yüreğin taş bağlamış, vicdanın paslı bir zırh!
​
Haramın adı olmuş "fırsat", zalimliğin adı "güç"
Şeytanın sünnetiyle boyandı her bir suç!
Karanlık yayılıyor, damarlarda kara bir zehir
Zina, kumar, haksızlık; yıkılıyor koca şehir!
​
Zalimin sofrasında meze olmuş mazlumun hakkı
Terazi bozuldu, tartılan hep masumun ahı
"Ye" dedi şeytan, "daha fazla ye, doymak sana yasak"
Hırs bürüdü gözleri, kalpler ise artık birer taslak!
Sünneti yerine getiriyor, her gün yeni bir nefret
Kardeşi kardeşe kırdıran o gizli bir şehvet
Haksızlık bir kanun, adalet ise sadece bir kelime
Şeytanın mirası bu; bulaştı eline, beline, diline!
​
Öğrettiği her günah, ruhuna atılan bir dikiş
Bu yolun sonu uçurum, bu yolun sonu bitiş!
O gülüyor yukarıdan, sen batarken çamura
Sünnetine uydun, döndün fırındaki hamura!

Haramın adı olmuş "fırsat", zalimliğin adı "güç"
Şeytanın sünnetiyle boyandı her bir suç!
Karanlık yayılıyor, damarlarda kara bir zehir
Zina, kumar, haksızlık; yıkılıyor koca şehir!
​
Ders bitti...
Şeytanın sünneti, insanın laneti. Peygamber sünnetinden yüz çevirdik döndük şeytanın yüzüne biz.