Şeytan Sadece Kitapta Mı? (y.z Şiiri Mi)

Bir yalan düştü meydana,
adı yoktu, yüzü yoktu,
ama bin ağızdan konuştu.

Bir iftira yürüdü sokaklarda,
ayakları görünmüyordu,
izleri insanların kalbindeydi.

Birileri sustu,
birileri alkışladı,
birileri de gerçeği görüp
görmemeyi seçti.

Dediler ki:
"Şeytan sadece eski hikâyelerde."

Ben sordum:

Öyleyse kim büyütüyor kini?
Kim haklıyı eğip büküyor?
Kim duyduğunu değil,
duymak istediğini işitiyor?

Bir ses var bazen,
bağırmıyor bile;
sadece insanın aklını
kendine karşı çeviriyor.

Ve ben biliyorum:

Ne dünya cennettir bütünüyle,
ne de kapısız bir cehennem.

Ama yalanın alkışlandığı yerde
bir gölge dolaşır mutlaka.

Adı ister nefis olsun,
ister kibir,
ister korku,
ister şeytan.

Ben yine de gerçeğin tarafında dururum.

Çünkü bir insanın vicdanı varsa,
karanlığı tanımak için
karanlığa dönüşmesi gerekmez.

Ve Allah bilir;

Bazen en büyük dua,
kimseyi susturmak değil,
hakikatin sesini kaybetmemektir.