Seyreyle Şiiri - Kasım Kobakçı

Söküp fırlatmak, çetindir gönülden,
Göğse batan mızrak misali acı,
İsyan edilen uzaklaşmaların,
Gizlidir elbet, yeni adımların.
*
Arif olup, gafil rolü keserim,
Lakin ezelim ebedim, canadır,
İçime bağlı, kopamaz umudum,
Kalırsın öyle, asırlar boyunca.
*
Kimi anımda, taşkın ırmaklarsın,
Kimi anımda, ufacık kıvılcım,
Öyle korkunçsun, ulu dağlar tüter,
Sınır bilmeyen, başıboş delisin.
*
Kuruyan tenim, aranır pınarı,
Aydınlık derdim, karanlık rüyamsın,
Epey eskiden beridir, tutkumsun,
Baştan canlanma alınyazım, sırrım.
*
Gölgeyi aşıp, ışığa koşan nur,
Özünde hem ay, hem şafak olursun,
Ömüre ait, soluklara ait,
Cümle eşyamsın, mülkümün aslısın.
*
Birlikte, uzak oluşlar hükümsüz,
Yolların, ara boşluğu geçersiz,
Bedenim, ayakta durdukça böyle,
Çektiğin rüzgarı, içime çeksem,
Ölüm belirip, tene çökene dek.
*
Elimde tuttuğum, narin çiçeksin,
Hadsiz hesapsız, vurgunum cismine,
Sevdadan uzağa, taşan coşkusun,
Hadsiz hesapsız, meftunum yüzüne.
*
Gözlerim, asla aramaz elleri,
Sözlerim, yalnız güzeli zikreder,
İçime dolan feyz, isme adanır,
Şükürler olsun, bahşeden Mevlaya.
*
Bünyem diyara, sığmaz oluverdi,
Pırpır uçuşan, kuşlara döndüm bak,
İşit, vurgunum süzülen zülfüne,
Şiddetli meftun halimi, seyreyle.