Ay düsse dallardan
Gece uyansa her yildiz parlakliginda kendi yüzünü görse evler duvarlar
Sessizligin yalniz kapilar gezip suskunluk dagittigidaglardan ve yollardan
Tüm ömrünü toprak etmis sular söylesse zaman irmaklarindan
Yoruldugu hayati istirahate cekilmis sokaklari inip cikan kordonsuz saat
Söndükten sonra bayir yukari son cirasi kerpic damlarin
Tan yeri agarsa
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta