Henüz yaşayamadım..
Sonbaharda geleceğim, esmerim
İlkbaharda açan çiçekler gibi
Doğduğu gün mü ölmeli insan,
Yoksa bir esmere vurularak mı?
İlk görüşte mi âşık olmalı insan,
camdan bir kale yaptım bize
tek kurşunla tuzla buz olacağım
tek hoş bakışına güneş yağdıracağım
can'ımdan bir kale yaptım bize...
sen güneştin, günümü aydınlatan
kalmak için gelmedin mi yanıma
geldin, sevinmedim mi
sevmek için öpmedin mi beni
öptün, ölmedim mi
bırakmamak için tutmadın mı elimi
Unutuyorum seni, sesini, gözlerini
Gülüşün vardı gülleri utandırırdı
Tenine dokunmak.. hissetmek seni
Unutamıyorum seni, şarkılarını, şiirlerini
Ağlardın,
gözlerinde buldum huzuru
bir çift karada..
dudaklarında buldum mutluluğu
bir çift alda..
güzel yüzünde buldum umudu
Elimde sigaram, dumanında sen
Öyle yakından o kadar uzağa
Ellerin ellerime, gözlerin gözlerime
Öyle yakından o kadar güzel
Üstümde yorgunluk, aklımda sen
ey sevgili etmedim sana ihâne
sende kalmak istedim bi çare
sen oldun bana divane
neyleyim akıl yok ben virane
demez miydin seviyorum seni yar
şimdi her akşam oturduğumuz o sofra farklı
biliyorum
birlikte yediğimiz günleri düşleyip doyuyorsun
şimdi her gece başını koyduğun o yastık başka
biliyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!