Yüzün bir âfettir, gönle kaht-u galâ oldu;
Gönlüne giden menderesler akmâz oldu.
Nazârında hicran lütuftur herhal;
Ey gönül, bakının cenub güneş almâz oldu.
Ben ki gönül atlasında zâyî bir seyyah;
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta