Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Katılmamak mümkün değil düşüncelerinize üstadım, tabiri caiz ise insan oğlunun freni patladı, bir hırs,oburluk ve gözü donmuslukle talan ediliyor dünya, insan geriye evriliyor belkide. Tebrikler güzel şiirinizi çok kişiye ulaşıp farkındalık oluşturması dileğiyle
Emeklerinize yüreğinize sağlık etkileyici bir eser güzel bir yorum ömrünüze bereket selam ve dua ile inşallah
Maalesef durum böyle. Kalemine, gönlüne sağlık olsun inşallah ??
Çok güzel bir şiir hocam. Kaleminize yğreğinize sağlık...
Beğeni ile okudum usta tebrik ederim
Güzel bir gönderme eşyadan insana ne varsa çöp oldu maalesef
güzel şiirdi Aydın bey kutlarım
Duyarlı yüreğinize sağlık üstat.
Haklı bir konu kaleme düşmüş Hocam,
Ne yazık ki , topyekûn seyirdeyiz
Yaşamın kaynakları tek tek yok oluyor...
Ne diyeyim.....insanlığın ayibindan...
Tebriklerimle esenlikle kalınız
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta