Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Menteşe desem,
Felahiye desem,
Kayseri desem…? Bilip cikarabildiniz mi? Ben,
Köyden ilçesine, ilçesinden şehrine tek tek ömrüme nasip olan hayata kiminde merhaba dedim dogdum, kiminde hava; su, toprak, ateş.. ne varsa sebebine oynadım; eglendim, büydüm,
Kiminde büyük köprülerden geçtim bazı. Bazı da üflesen uçar şeylere takıldım kaldım.
Ya kör karanlığında yattım kesatın, ya da bir tutam insan sesinde sabahın olmasını bekledim.
Sonra günlerden birgüne, teker üstü koltu ...
