Yine kış geldi
Sensizlik diyarında bu kaçıncı akışımı geçiriyorum
Kalbimin dallarına figanlı acılar tünemiş
Bir kor gibi duruyor yüreğimde hasretin
Ve veda gözyaşlarının ıslattığı mendil
Ayrılığa yazdığın son şiir sonra
Serin serin esen yel
Tut al beni bu yerden
Bilir misin ne bedel
Verdi gönlüm kederden
Onsuz bende kalmadı
Gönlümün şu pejmürde haline yar, bir dokun
Verme karanlıklara gözlerimin rengini
Bir hayal gülüşünden, bir tel saçın, bir kokun
Rüyalarımda görsem hayatın ahengini
Gönlümün şu pejmürde haline yar, bir dokun
Yine dizboyu hasretli coğrafyadayım
Hissiyatın en utanmazı var bende
Kalkıp yürümek geliyor içimden
Ve yine ılık hasret hücum ediyor gözbebeklerime
Kahrolası insan ne nankördür!
Çektiğim gerçek mi, hayal mi, düş mü?
Bilirim büyür bazen keder
Basarak omuzlarına omuzlarına iradenin.
Kulaklarına sükutun kapatarak perdesini
Gözlerinin rengini özlemişim
Avuçlarından usulca selamlar bırak
Sadık rüzgarların uğultusuna
Işıldayan bir yıldıza göz kırp
Bir gece hüznünde
Semalarda gözbebeklerimi ara
Seherin rengini duyar kalbim
Nice nice mesafeler ardında
Sessiz hıçkırıklar yol alırken boğazımda
Hayat baharımdaki gülüm soldu
Düşlerimin her anı zindan oldu nerdesin
Beslediğim ümitler sararmadan gel gayrı
Hasretinden hayatım kararmadan gel gayrı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!