İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Doğduğum ev kışları ve baharları çağıltılarla akan bir çayın kıyısı ile ulu çamlarla dik bir yamaçta tutunmuş Mustafa Milleti Korusunun eteğindeki meyve bahçeleri ve kavaklıkları olan bir düzlükteydi. Çayın üstünden kışları ve baharları yan yana uzatılmış iki çam ağacının üzerinden geçerdik. Evimizin önünde bir anıt ceviz ağacı vardı. Büyükalağan’da ve Küçükalağan’da yaylalarımız vardı. Yol kıyıları taş duvarlarla örülmüş; çevresi ağaçlandırılmış dar dar tarlalarımızdı. Bu uğultulu ve ormanlık d ...
