Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Hiç bir şeysiz üryan gelir dünyaya
Nefsinin peşinde yol alır gider
Ne var ise bırakarak faniye
Üç beş arşın beze sarılıp gider...

Beşeri üzer isen,kibirli gezer isen
Zayıfı ezer isen,sen insan olamazsın

Zengini çok översen,sözde onu seversen
Güçsüzleri döversen,sen insan olamazsın

İNSAN OLMAK.

Bir yetim, öksüzün boyun büküşü
Tarifsiz üzüntü, hüzündür bana
Bir fakir, mazluma çare oluşum

En güçlü iki savaşçı sabır ve zamandır.
Bir insan acı duyuyorsa canlıdır.
Başkalarının acısını duyuyorsa insandır.
Kendi mutluluğundan başka hedefi olmayan insan kötüdür...

Bilgi elde etmek sakın kolaydır sanma
Beynini çalıştır, biraz zekânı zorla.
İstikrarlı çalış asla bıkma, usanma
Hizmetlerle geçsin daim ömrün her anı…..

Temel bilgilerin her an güçlü olmalı

İnsanlık hâli!
Yaşantıda bolluk cepler paralı
Gözümüz doymuyor istek sıralı,
Konfor var huzur yok gönül yaralı
Kimse memnun değil işte hâlimiz!

Ne şükür ne fikir ne insaf kalmış
Bazen haddimizi çok aşıyoruz.
Çoğumuz şaşırıp aykırı olmuş.
Vefakâr olmaya uğraşıyoruz.

İnsanoğlu iki yola yönelir,
Kimi Hakkı görür, kimi savrulur.
Vaktini beşe ayıran kazanır,
Boşa vakit geçirenler aldanır…

Camilere dikey gelmek istemez,

Sağır dilsiz körler, haysiyeti yok,
Görmezlikten gelmek insanlık mıdır?
Duygulardan yoksun düşünceniz yok
Olana göz yummak insanlık mıdır?

Hani nerde vicdan muhakemesi

Fani dünya düzeni her gün altüst olurken,
Kendini insan sanan onun seyrine dalmış!
Kimi kazanç peşinde kimi çare ararken,
Duyarsızlık revaçta insanlık nerde kalmış?

Bu görünmez virüsten nice canlar yitmekte