Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Rüzgâr ninni söylüyor, yapraklar oynaşıyor.
Güneşte gülümseme neşe dışa taşıyor.
Güler yüz tatlı diller düşünceyi okşuyor.
Durgun olan bedenler günden güne coşuyor..

Uyum sağlıyor insan, tabiatla iç içe,

Bahar Sevinci.
Erikler çiçek açtı baharı müjdeledi,
Havaya cemre düştü, bulutlara can geldi.
Topraktaki bitkiler birbiriyle yarıştı.
Tabiata can verdi müjde ilk bahar geldi...
S.BOZÇALI 27.2.2021

Tatmıyor insanlık rahat bir ölüm
Aç susuz kalıp da ölmek ne acı!
Bir yanda refah var, bir yanda zulüm
Bu dertli dünyada gülmek ne acı!

Şaşkınlık, taşkınlık, büyük karmaşa

Hak yolunda can verirde sapmayız,
Hakkı üstün tutup yola girdik biz!
Ülkem için benlik senlik yapmayız
Birliktelik zirvesine vardık biz!

Vatan toprak kaygısına düşünce,

Bakışlar ön yargılı birazda kirli ise,
Kendimizi bilmezsek ruhlar bulanık olur.
İlkelerimiz ile doğru yola girmezsek,
Hakikat aynaları daim tozlu görünür.

İnsanda heyecan, aşk heves hep bir arada,
Bazen bir meltem gibi bazen tufan, kasırga.
Demeyin bir şey olmaz yaşanılan asırda?
Hava, toprak, su, gibi onu anda yaşamak...

Anla Beni
Ey kendini güçlü sayan yaratık
Ne olursun birazda empati yap,
Bak çevrene benim, sana yalvaran,
Ne olursun birazda empati yap.
Seni beni her şeyi yaratan bir,

Sevmenin, sevilmenin aşkın ne olduğunu,
Kalp göğüs kafesine yaslanınca anladım.
Gayret, muhabbet yoksa sadece emek yemez,
Karşılıklı sevgiden haz alınca anladım.

Sevgisiz yürekte merhamet olmaz
Hak yolunda koşan asla yorulmaz,
Kişilik sahibi kula kul olmaz
Kurtuluş yok amelin olmayınca...
21.6.2023

Bir zemheri gecesinde, saat gecenin dördünde
Her kes tatlı uykusunda, deprem vurdu Maraş’ımı.
Etkisi sardı çevreyi, yıkım oldu on ilimde.
Bir anda mahşere döndü, altı şubat kış gününde.

Görünce o yıkımları, donduk ekranlar önünde.