Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Geldik ömrün sonuna, bu dünya geçti bizden,
Boşa geçti bu ömrüm, hep üzüntüm bu yüzden.
Dağlarda dolaşırdım, şimdi düşerim düzde,
İnsanın sonu budur, böyle yazıldı kader…

Ölüm gelir bakarsın, sıkıştın bir kafese,

Soysuzda aranmaz hiç vefakârlık
Bulunmaz özveri ve fedakârlık
Ortaya konulur her sahtekârlık
Hepsi o tarafta olsa da boştur.

Bunların Ülkeme katkısı olmaz

Boşu boşuna!
Yıllarca yapanı herkes tanıyor,
Ortamı geriyor boşu boşuna.
Yapılanlara da karşı çıkıyor,
Ortamı geriyor boşu boşuna…

Bayrakları alıp dolaştı yurdu
Nice yalanları ileri sürdü
Korkunç senaryolar gösterdi durdu
Yine aynı resim çizer mi bilmem

Kaybettiği halde koltuğu tuttu

Bereketle dolu Rahmetle dolu
Ey iman edenler! Ey Hakkın kulu
Allah’a dönelim rahmeti ulu
Ona teslim olan paktır bu ayda

Günahta dolaştık sevapta yaya

BÖYLE SAVAŞ OLUR MU?

Gönüller kaskatı nur yok insanda
İnsanlık ölüyor Kudüs-Gazze’de
Vuruluyor çoluk çocuk sokakta
Siyonistler buna savaş değiyor…

Ukalaca her konuya her olaya atlayıp,
Yalanları fütursuzca söyleyene ne denir,
Tüm olanı gizli gizli riyakârca izleyip,
Hasedinden, deli olup patlayana ne denir…

Anlatırsın anlayacak kapasite yok onda,

İnsanlar bozuldu çözüldü her şey,
Din iman kalmadı, haya bozuldu
Açığı, çıplağı dopdolu meydan
Özünü kaybetti, maya bozuldu.

Sarsıldı temeller yuvalar taşkın

Küçük büyüğünü dinlemez olmuş,
Ahlak rafa kalktı, düzen bozuldu.
Gençlerin her biri ayrı havada,
Söz kar etmez oldu, düzen bozuldu.

İnsanların zengin olma talaşı,

Fakirler çöplükleri didik didik ederken
Açlıktan yıkılan var yolda gelip giderken
Bir zalimin yediği on kişiye yeterken
Haram yiyip doyanlar moralimi bozuyor!

Hainler içimizde yeri sezilemedi