Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Daha çocuk yaşımda gelin diye verdiler,
İçimde bir çocuğun masum utangaçlığı
Keşmekeş düşünceler benliğimi sarıyor
Bilemediğim sızı yayılıyor kalbime,
Görmediğim kişiyi hayale sığdırmazken

Çocuklar...
En küçük şeyler ile mutlu olan çocuklar,
Duygularını gök yüzüne yükselten uçurtmalar,
Kuşlar gibi uçmak isteyen hayalperest çocuklar,
Kinden nefretten uzak kalbi sevgi dolu çocuklar...

Onlar gelecekte ışık kaynağı,
Onlar için düşünürüz ırağı,
Biz bıraksak onlar taşır bayrağı,
Yurdun meyvesidir çocuklarımız...

Bazen çok severiz,bazen kızarız,

Yine gece yine hüzün yine gam
Bitsin artık, çekilmiyor çileler
Yine hazan, yine rüzgar, yine sam
Yetsin artık çekilmiyor çileler

Ölüme denk, ayrılığın zorluğu

Dünyaya geldiğimizde aciz ve çıplak bebektik,
Makam, mevki, mal, mülk yaşamaya devam ettik.
Mal sahibi mülk sahibi gençlik, güzellik dinçlik,
Hiç birine güvenme sen, meçhule gidiyorsun…

Bir çoban Ali varmış dağlık köyde yaşar imiş,
Daha altı yaşlarında çobanlıkla tanışmış,
Babasıyla birlikte koyunları güdermiş,
Köyün dışında küçük bir evde yaşar imiş.

Ben Karslıyım güneşin doğduğu yerden,
Geçim derdi, hayat şartları omuzuma yük.
Toprağa bağlı halkımın geliri, geçimi.
Yüreğim memleket kadar büyük.

Annelerin çocuklarına söylediği ninni,
Ozanlarımızın sazlarında türkü,
Kashraman askerlerimizin benliğinde ülkü,
İstiklal marşımız için yazılmış güftedir Cumhuriyet...
Nene Hatunların,Kara Fatmaların kağnı arabasının gidişi,
Avrupa medeniyetine özüyle baş kaldırışı,

Çok Şükür!

Acı tatlı geçti iki bin yirmi,
Bir çok olaylara tanıklık etti.
Bazı zaman üzdü, bazen güldürdü,
Pek çok imtihandan geçtik çok şükür...

Baba oğul biraz kaçamak yaptık,
Çayları yudumlayıp İznik gölüne baktık.
Erikleri toplayıp Gebze’ye yola çıktık
Ev hapsinden kurtulduk azda olsa çok şükür..