Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Kalem yazar, bülbül öter gül susar,
Aşık söyler, mızrap çalar tel susar.
Bazen akıl, bazen fikir susmazsa,
Susmanın kıymetin bilen dil susar...

Derlerdi inanmazdım,işte geldi karşıma,
Yaşamım altüs etti,ağrı girdi başıma,
Uyku tutmaz gözlerim, hep düşüne düşüne,
Hayatımı kararttı işte bu dil yarası...

İnsanları kızdırır,insanı sinir eder,

Bir kem söz söyleme sakın
Gönül küser kalp kırılır.
Girme dostun bahçesine
Bülbül susar gül kırılır...

Sabrederek bekledim,
Karlı kış gecelerde.
Beş uzun yıl boyunca,
Dışarda köpek ulumaları,

Çocuksun,
Çocuksun sen ağıtlarında tipiye tutulduğum,
Bizim, aşamadıklarımızı yaşayan,
İnsanların kulak tıkadığı sorular soruyorsun,
Gözyaşların sağanak yağmur olmuş yağıyor,
Coşkun bir şelale gibi dolduruyor uçurumları mı,

Ne zaman ahvalin sormak istesem,
Gözünü kaçırır, cevap veremez.
Acep hangi dağın, kır çiçeğisin,
Kızarır suratı, cevap veremez...

Çok İnsanlar Var.
Saçma sapan pek çok şeye alıştık
Boş bir beyin taşıyan insanlar var.
Dini yaşantı tarzına uyduran
Bir ot gibi yaşayan insanlar var.

Çok Şeyler Gördük!
Ülkemiz aleyhine muhbirlik yapan gördük,
Gizli sırları çalıp tutup satanlar gördük,
Sözde bizden görünüp bizden olmayanları,
İnsanların aklınla oynayanları gördük!

Çok kötü bir çağındayız komplolardan el-aman
Doğrularla, yalanlar çatışır zaman zaman
Şuursuz kalabalık ne kâfir ne Müslüman
Neden çekişiyoruz konumuzu unuttuk!
Birlik olacağına ihtilafta pekiştik
Güvenimiz sarsıldı kuşku ile bakıştık

İnsanlık bozulmuş her bir yönüyle,
Yalana dayalı bir düzen olmuş.
Adamlar tanınır günü dünüyle,
Gününü gün eden bir durum olmuş…