392
Kendimi sızlarım
Şeydalar göz ucunda
Yar havamda
Gök yuvamda
Kaldırmaz şuncayı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Tam bir beyin fırtınası.Madde ve manadaki çarpışma.Hangisi,gönül mü,akıl mı?Bu insanlığın tarihi.Biri diğerine üstün gelemiyor.Ham ve olgunluk...Çarpışma,kesişme,sorular...cevapsız...Tam puanımla kutluyorum güzel ve anlamlı şiirinizi...Saygılarımla...
'Akıl masallarını yaşarken
Kırılır anlar, şehla hizalarında '
Şeydalarımız olmaz ise hayat çoğu zaman sıkıcı ve durağan gelir.
Anlamlı ve güzel çalışmanızı kutluyorum.
__
yine duygu coşkusunun hakim olduğu, şairin yüreğiyle sahiplendiği mısralar.. Yine güzel yine muazzam bir şiir.
tebrikler,
HELEKİ MAVİ GÖZLERE TUTKUNLUK, DAMLA DAMLA ERİTİR İNSANI.TAM PUANLA TEBRİKLER HOCAM.SELAM VE DUA İLE.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta