Sevsene beni azıcık...
Ürperdim birden soğudu hava
İyice sev beni sar koynuna
İçim ısınsın kan gelsin parmak uçlarıma...
Bu kente yolum düştüğü zaman göz kırpıyordu güneş
Bir tek gökyüzü tanıdıktı ruhuma eş
Kalabalık yolcuların arasından o heybetli duruşunun hatırına
Sevsene beni azıcık geçtiğin yollarda olurum dikili bir taş..
Beni sarıp sarmaladın gülüşünde cennet vardı
Oksijensiz kaldım tenindeki koku imdadıma koştu
Benim gözümden bakamadın sevdama hüznüme yağmur doldu
Sevsene beni azıcık bak gökkuşağım soldu...
Bir gördün bin kördün aşkıma
Gelgitler yaptırdın bıkmadan bana
Zalim hallerini de ben seviyorum oysa
Sende sevsene beni azıcık Allah aşkına...
Bak sağına soluna kimler gerçek kimler sahte
En güvendiğin emmin dayın güler perişan haline.
Ruhun daraldığı zaman ailen bile göremez kendince
Sığınacak limandan fazlasıyım sevsene azıcık beni gizlice...
Yer kaplamam kuş kadarım kolların tanır beni
Mis kokunu çekerken yüreğim ısıtır seni
Hissetmek zor değil anlık sevmelerini
Ömürlük sevsene beni yer gök kıskansın bizi...
Sessiz Vaveyla
Kayıt Tarihi : 9.2.2020 17:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şaire Hanım;
Şiire başlık vermiş
'Sevsene Beni Azıcık' demiş.
Ancak şiiri okuduğumuz zaman şiirin ana fikrinde öyle bir sevgi tanımlanmış ki sevgide azıcık bir boşluk bile bırakılmamış. Yani tamamen, deli divane bir sevda istenmiş.
Son paragrafta bir dize var:
Şaire diyor ki:
'Yer kaplamam kuş kadarım kolların tanır beni'
Kuş ama hangi kuş. Minik bir serçe mi, bir martı mı, yoksa kanatları iki metre genişliğinde bir albatros mu?
Şiirde yapılan sevgi tanımından kanımca bu bir albatros:))) olabilir. Ki kanatları çepeçevre sarabilsin.
Tebrik ederim.
Çok güzel bir şiir okudum.
TÜM YORUMLAR (4)