Sevmiyorsan dokunma Şiiri - Murat Ülkü

Sevmiyorsan dokunma, ruhun uçurumuna,
Yalan bir tebessümle, ağı saçma yoluna.
Oynamasın ellerin, kalbin kırık sazıyla,
Kul hakkıdır sevdamız, girme gönül kanına.

Zaafları bir kalkan, yaraları derinden,
Vebali ağır olur, sökülürsün yerinden.
Kanatma kabukları, dikiş tutmaz bir daha,
Ateşlere düşersin, mazlumun dillerinden.

Gitmek dürüstlük ise, kalmak büyük bir yalan,
Duygu tüccarı olma, etme ruhu daralan.
Dürüstçe bir veda da, ihanetten yeğdir yar,
Mazlumun feryadıdır, arş-ı alada kalan.

Maskelerin ardına, gizleme çehreni hiç,
Kandırma kendin gibi, canı candan seveni iç.
Bırak açık kapıyı, rüzgar vursun yüzüne,
Kırmadan dökmeden git, dürüstlük yolunu seç.

Zayıflık değildir aşk, emanettir bu cana,
İhanetle boyama, yazık olur zamana.
Zaaflar derin kuyu, düşen çıkamaz geri,
Merhamet yakışmıyor, kirli olan imana.

Kanatma yaraları,l dermanın yoksa eğer,
Bir umutla bakana, koca bir ömür değer.
Sevmiyormuş gibi yap, seviyormuş gibi değil,
Yalanın saltanatı, bir gün boynunu eğer.

İnsanlık onurunu, satma dünya malına,
Duyguyla kumar oynayıp, bakma sakın falına.
Bir kalbi incitirsen, bin Kâbe yıkmış gibi,
Düşersin bir gün mutlak, kendi karanlığına.

Ah almak ateşten bir, gömlek giymek gibidir,
O sessiz feryatların, her biri bir nebidir.
Hak katında yazılır, her damla gözyaşımız,
Gönül yıkan kimseler, hüsranın sahibidir.

Gözlerdeki umudu, söndürmek büyük günah,
Zalim neşe bulsa da, sonu olur bin eyvah.
Yaralı bir serçeyi, vurmak kahramanlık mı?
Her gecenin sonunda, bekler hesaplı sabah.

Garip Murat der sözü, haktan hakikatten yana,
Yalan aşklar pusudur, bu mukaddes sevdana.
Dürüstçe sevmiyorsan, çekil kendi yoluna,
Gönül bir saraydır ki, yıkımı zuldür cana.