Gün batımını izlemeye daldığımda
benliğimden söküp atamadığım
sebebini bildiğim bir sancı düşüyor içerime
Bozkırın ortasında kan ter içerisinde oynaşan kısrakların toynak gürültüleri sağrılarında saltanat yarışındaki kelebeklerin sıçramalarıyla kişnemelere karışan karmaşa uzaklaşarak gidiyor gözlerimin önünden
Gelincikler toz toprak içerisinde boyunlarını büküyorlar yaşama umudunun üzerine
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta