Ay kesiği gecelerde
Perdesiz izledik insanların yüzünü
Bir sözün tutunamadığı yaprak gibi
Sonbaharı beklemeden düşüşüne şahid olduk
Yorgun argın tırmandık yıldızlara
Kayacağını bile bile sevmeyi öğrettik
Sevilmeyi çekip gidecek insanlara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta