Sevmeye Kıyamadığım Şiiri - Orhan Tuncay

Maviyi damıttım gözlerinden
Berrak denizlerin derinliğiydi geride kalan.
Salkımlar topladım sarı saçlarından.
Ekin tarlalarını gördüm rüzgarda salınan.

Resmettim hilali boyayla siyaha
İki adedini serptim gül yanak üstü
İndirdim mehtabı hüzünlü geceden
Düşündüm, yoksa ay yüzlüm küs mü?

Güzel nazlı olur derdi bilenler
Gülücükler nakşettim ben yine de
Nazik yanak sararıp solmasın
Hüzne dalmasın, bu hüzünlü gecede.

Bal damlası damlattım çiçek özlerinden
Meyvelerle donattım solgun dudağını
Baharın ılık meltemiyle uçurup can kattım
İpekten öpücükle ördüm ruhunu saran kaftanını.

Özlemimle doyurdum doyumsuz ruhunu
Onu derin kuyularımda saklayıp korudum
Dört mevsim dudaklarda fısıldanacak olan
Buğulu adını, raks eden mısralarımda yoğurdum.