Sevmeye Geldim Şiiri - Muhsin Yener

Sevmeye geldim bu fâni dünyayı,
Dağını, taşını, kurdunu, kuşunu.
Sevmeye geldim insanı, insanlığı,
Bir çift gülen gözü, bir kırık gönlü.

Sevmeye geldim yüreğimle, aklımla,
Hesapsız, çıkarsız, karşılıksız.
Dostun elini, arkadaşın sözünü,
Sevmeye geldim sevmenin kendisini.

Ben gönül adamıyım;
Kin tutmam, yük olmam kimseye.
Bir selamı ömür,
Bir tebessümü bahar bilirim .

Sevmeye geldim bu dünyaya,
Yaradan aşkıyla yaratılanı.
Bir nefeslik ömrümde dahi,
Sevgiyle anılmak muradıyla.

Muhsin Yener