Sevmek ve Özlemek Şiiri - İbrahim Yılmaz

Sevmek ve özlemek göreceli bir kavramdır
Özlemek ve sevmek fiilinin öznesi kişiye göre değişir;
Kimisi fiziğini sever
Kimisi malını mülkünü
Kimisi güzelliğini
Kimisi şöhretini sever
Bazısı ise ruhuna kazınmış ahlakını sever ve özler.

Ben seni hiç böyle sevmedim ki
Ben seni o denli özlemedim ki
Ben senin ahlakını sevdim
Ben senin ruhunu özledim.

Ben kendi irademle gizli planlar yapmadım
Ben sırrın gerçek sahibine kalbimi teslim ettim
Senin ruhunla benim ruhumu harmanlayıp
Adalet, huzur, bereket ve merhamet adına
İnsanlık için mümbit ovalara savurdum
Her gece gümrah ırmaklarında
Aşkımıza keffaret olsun diye
Rüyalarımda senin için boğuldum.

Her zaman gözlerine yenik düştü sevdam
Ben pisikolog değilim ki aklımı tımar edeyim
Aklım sana olan aşkıma hayır diyor
Aşk akla ait bir mevzu değildir ki
Aklım beni esir alsın
Aşk evrensel bir duygudur
Aklın afakı sınırlıdır
Aşkın sırları hudutsuzdur
Hiç bir kitap aşkın nihai hükmünü yazamaz
Aşk; Telif hakkı rabbime ait bir mevzudur.

Seni sevdiysem beni aşan bir sebebi vardır
Bazı sebebler ruhumuzda mahfuzdur
Gözlerine perde inenler için
Aşkın farklı bir boyut olduğunun izahı zordur
Sen yeryüzünde bozguncu değilsin ki
Belki seni sevmemin en büyük nedeni budur
Aşka inanan aşkın hikmetini bilenler
Dağların içini, dışını ve arkasını bilirler
Senin ruhunun kıymetini bilmez nasipsizler.

Dönüşüm sanadır
Sevdam sanadır
Tutkularım sanadır
Gözlerindeki aşk sırdır
Hesabı çabuk gören bilir ki
Sana olan aşkımın özlemi
Her akşam gurupta kibirsizce batan
Baş eğmiş güneşin aşkıdır
Bu harmanın tınazı aşk
Acısı hicran
Ödülü vuslattır
Sevmek ve özlemek
Kişilere özgü göreceli bir kavramdır.

Nisan 2025