çamurlu bir yağmur durmaksızın sana uzanan ellerimin yaşlanmışlığı
kent hem sana hem bana suskun kınında bıçak gibi
köprüler mavnalara küsmüş gibi biz şeytan minaresi uçukluğu
gücümü alırım yokluğundan nasılsa aşk mı bu küllenmişlik mi küçüğüm
mektuplar da gitti saklayamadık ömürlerimizi birbirimize
olsa olsa birer parça ayrılık katığı çıkınımızda
sen sınırsız denizleri sürerdin dudaklarına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta