İçinde olmadığın bir tek bile hayalim yok
Gündüzümde sen gecemde sen varsın
Sensiz nefes almamın bile anlamı yok
Yanımda olmadığın zamanlar her yanım karanlık
Sen yokken inan güneşi hiç görmedim
Acıları üst üste yaşıyorum seninle bu şehirde
Anlamadığım seni sevmek zorunda oluşum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta