Oysa ki,
En güzel şey sevmekti.
Peki sonu niye? Hüsranla bitti.
Biz olmuşken nasıl yabancılaştık birden.
Yaşama sebebim olan,bakmaya doyamadığım,baktıkça huzur bulduğum o gözler benim degil artık.
Senin kokundu benim nefesim,
Senin varlığınla hayat buldu şu bedenim.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta