Azalarak Akar Sular Şiiri - Salim Diyap

Sakin ol…

Gün gelecek,
haklı çıkmayı bile umursamayacaksın.

Bırak,
seni yanlış bilen öyle bilsin.

Varsın giden gitsin.
Kalan da yerini bulsun.

Her söze cevap verme.
Her kapıyı çalma.
Yaranı herkese gösterme.

Gerçekler geç anlaşılır.

Baktın olmuyor, sus.
Sustuğunda yenilmiş olmayacaksın.

Er geç hayat
önüne eski defterleri koyacak.

Üstünden uzun zaman geçmiş olacak.

“Ben demiştim,”
demeyeceksin.

Kimin haklı olduğuna değil,
içinde ne kaldığına bakacaksın.

Öfken azalacak.
Sesin alçalacak.
Gelenin gidenin seyrekleşecek.

İnsanlar uzaklaşacak.
Hatıralar solacak.

O isimler
artık hiçbir yerine dokunmayacak.

Eksildiğini sanacaksın.

Hafiflediğini
sonradan anlayacaksın.

Kırgınlıklarını,
yarım kalmış sözlerini,
kendini anlatmakla geçen yılları
yol kenarında bırakacaksın.

Bir sabah
geçmiş kapını çalacak.

Sesinden tanıyacaksın.

Açmayacaksın.

Kininden değil.

Artık orada yaşamadığından.

Sakin ol…

Her gidenin ardından koşulmaz.
Bazı kırgınlıklar anlatılmaz.
Bazı sözler cevapsız kalır.

Bazen kazanmak,
dönüp gitmektir.

Ömür kısa…

Bir yaştan sonra
haklı çıkmak değil,
huzur istiyor insan.

Biraz daha dayan, kalbim.
Geçiyor, geçmez dediklerin.

İnsanlar…
Acılar…
Kırgınlıklar…

Bir gün arkana bakacaksın.

Seni kıranların yüzünü
hatırlamayacaksın bile.

Ama kendini hatırlayacaksın.

Ne kadar sustuğunu,
ne kadar taşıdığını,
kaç kez kırılıp
yine yürüdüğünü…

Belki yalnızca şunu diyeceksin:

“Ne çok yorulmuşum
anlaşılmak için…”

Haklıydın.

Artık önemi yok.

Bazı defterleri
insan kapatmaz.

Zaman kapatır.

Azalarak akan sular gibi,
sen de
yükünü bırakıp yürüyeceksin.

Gün gelecek,
haklı çıkmayı bile umursamayacaksın.

Sakin ol…