Boş ve uçsuz bir kuyuya adım atmaktır sevmek,
Tebessümler sunmaktır kör karanlıklara...
Her kuyuya düşen kurtulamaz Yusuf bahtıyla
O derin ve daracık karanlıktan.
Ömür bir kuyunun karanlığı olup düşer avuçlarına.
Kim bilir belki de çıkarsın kuyudan
Ve sımsıcak bir yürekle uzanan ellerin iziyle
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.
Devamını Oku
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta