Şevki Çiftçi Şiirleri - Şair Şevki Çiftçi

TAMAHKÂR

Bazan sevapkarım bazan günahkar,
Uymuşum nefsime oldum tamahkâr,
Göçüp gidenleri görmüyor gözüm
Uymuşum nefsine oldum tamahkâr.

TAŞI BİLE YOKTU KABRİN BAŞINDA

Dikilmiş çürük bir tahtası vardı,
Taşı bile yoktu kabrin başında.
İsmi neydi kimdi nasıl yaşardı,
Taşı bile yoktu kabrin başında.

Tatlı dil güler yüzün
O bana yeter işte
Candan olsun her sözün
O bana yeter işte

Maziye bakma derin

TEMELSİZ ÖMÜR

Sen söyle derdimi kime yanayım,
Uçar gider fani temelsiz ömür.
Sen söyle yalanlar ben inanayım,
Uçar gider fani temelsiz ömür.

TESELLİ

Dünya hızla dönerken,
Tesellim dua benim.
Güneş doğup inerken,
Tesellim dua benim.

Yarimden ayrıldım dün akşam üstü,
Gönlüme teselli vereceksen gel.
Dokunmadım diye çiçekler küstü,
Ömrümde yine yeşereceksen gel.

Bendeki açtığın yara çok derin,

TEZ GEÇER ÖMÜR

Dünyada kanun böyle
Tez geçer ömür çağın,
Çaresi varsa söyle,
Tez geçer ömür çağın.

TİTRER YÜREĞİM

Hâlâ diken diken olur tüylerim
Tutuldu dilim ben nasıl söylerim
Her geleni görürüm diyorsunya.
Gördün diye beni titrer Yüreğim

Dünya zevki nedir göstermediler,
Toprağın altı cennet olsun bana.
Serin bir yel olsun estirmediler,
Toğrağın altı cennet olsun bana.

Madem ki ahiret denen bir yer var,

T O P R A K

Sessizce koynunda saklıyor canı,
Toprak aldığını geri vermiyor.
Unutturur zaman, geçen o anı,
Toprak aldığını geri vermiyor.