Şevki Çiftçi Şiirleri - Şair Şevki Çiftçi

Ne yerlerde ne göklerde, huzur seccadelerde,
Secde yüceltir insanı, hediyesi miracın,
Beraberdir Rabbim Allah, daim sabredenlerle,
Ömrün en zor anlarında, sabır olur ilacın.

Vakit dolup sana kara haberim geldiği zaman,
İçli bir selâ duyarsın, bir yandan okunur ezan,
Uzanıp yatarken cansız, musallanın üzerinde,
İçli bir selâ duyarsın, bir yandan okunur ezan,

Meçhul garip yürek yanar, bir yalnızlık aklın şaşar,

İCRAATA BAK

Sunarlar hep bol keseden,
Söz değil icraata bak.
Kimse geçmez rakkaseden,
Söz değil icraata bak.

İÇTİHAT KAPISI

İçtihat kapısı açık,
Herşey ayan açık seçik,
Gelde arş-ı alâya çık,
Dilde duaya hayranım.

Duvarımızda süs odamızda ışık,
Yanardı eskiden idare lambası.
Bazan ışıl ışıldı bazan kısık,
Yanardı eskiden idare lambası.

Yollar çamurluydu patika batak,

İz bırakan bir sevdadır
Hayat çok çabuk geçer
Kendi nefsinle kavgadır
Hayat çok çabuk geçer

Dokunmaya kıyamazsın

İzmarite esir olmuş hayatlar,
Sinmiş üzerime kiri gitmiyor.
İçip içip yola hep fırlatmışlar,
Dolu her yer süpür süpür bitmiyor.

Mademki içersin kötü mereti,

KÂBE AŞKI SARDI BENİ

Bir kez gördüm aşık oldum.
Kâbe aşkı sardı beni,
Çok ağladım yaşla doldum,
Kâbe aşkı sardı beni,

HAFIZ

Allah kelamıyla dolusun hafız,
Bir şey söyle garip kaldı bu aciz.

Hakk'ı söyler her an dilinde lafız,

İNSAN İNSANA MUHTAÇ

Olmasın hiç ayrı gayrı,
İnsan insana hep muhtaç.
Beş parmağın beşi ayrı,
İnsan insana hep muhtaç.