Şevki Çiftçi Şiirleri - Şair Şevki Çiftçi

DAHA NELER VAR

Ekmeden biçenler var,
Daha daha neler var.
Para bul saçanlar var,
Daha daha neler var.

Beni kalbimden vurdular,
Daha on yedi yaşımda.
Kolum kanadım kırdılar,
Daha on yedi yaşımda.

Oruçtum yandı dudağım,

D O M U Z

Domuz neden çıktın yoluma gecenin karanlığında neden bastırdın firene acı acı, neden attırdın arabama takla, Ne hakla ne hakla,

Ben anama bir elveda diyemedim.
Ben babama veda edemedim.

DÖN GEL SEVDİĞİM

Ay gibi parlardın daim gözüme,
Karşılık verirdin herbir sözüme,
Şimdi yoksun çok dokunur özüme,
Hazana ermeden dön gel sevdiğim.

Mahzun boyun büktü bahçemde güller
Sen gittin, dönmeyi unuttu dünya,
Sabahlar nazlanır geçmiyor günler.
Sen gittin, dönmeyi unuttu dünya,

Ey sevildiğinden habersiz olan,

DÖNMEZ İMİŞ

Gözdeki fer solsa bile,
Sözdeki köz sönmez imiş.
Bin bir cefa gelse dile,
Gönül geri dönmez imiş.

DOSTA GEL

Dünya bir gün fena bulur,
Sen baki olan dosta gel.
Yeşil yaprak gazel olur,
Sen baki olan dosta gel.

DOST DEDİĞİM VURDU BENİ

Dost dediğim vurdu beni,
Bu hayat çok yordu beni,

Konacak dal bulamayan,

DOSTLARIM GİDİYOR BİRER BİRER

Dostlarım gidiyor hep birer birer,
Kalbime her gün ayrı hüzün girer.
Ahiret gerçeği hiç değişmiyor.
Umarım gidenler rahmete erer.

DÜŞÜNCE
​
Öyle olunca böyle olunca
Umutlar birer birer solunca,
Görürsün sende elden,
ayaktan Düşünce...