bıraktım denizlerimi karşımda güneşin yankısı
yaşadım gayrısızlığı yorulmadan ve tadarak
tam on yıl bedbaht bekledim fazla ışığını
bana uzanan ellere inmeliyim sensizliği kanıksayarak
ve bıkmadan yollardan ihtiyar bir seyyah gibi
gizleyemem nefretimi yüreğim mahvolmuş bir inziva
seviyorum ama sadece gözler yabancı değişmiş
ölüm sanki uğur böceği ellerimde şiirlerim şaşaalı
yokolmalıyım sadakat ölüme eğer aşksa sebebim
mecburum dilenmeğe son nefesin öğüt altın küpe kulağımda
gülüyorum ağlıyorum inliyorum yukarıda aşağıda yalnızca onu görüyorum
çabuk bırakılmış zavallıyım eğer yüzün yoksa düşümde
yalnızlık sanki hayatın gayesi
aşkı hakir görmek ancak göçmen tutkulara ait
çünkü ben çirkin kirli ve hakaret ölüme
siz güneşi beklersiniz ben batarım içime
Kayıt Tarihi : 20.5.2006 20:32:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!