Sevincim öldü anne
Ömür sofrasında baldın anne
Cehennem uçurumunda tutunduğum daldın anne
Yürüdüğüm yollar sensiz
Oldu sessiz ve ıssız ve cılız
Kokladığım çiçekler sensiz
Sessiz...
Dağ ova sensiz
Sessiz...renksiz tatsız...
Yazdığım şiirler sensiz
Sessiz...ağlıyor sessiz sessiz
Sen gittin sevincim öldü anne
Zaman zifiri geceye ilişti kaldı anne
Susturmuşum dilimi
Kederle doldurmuşum kucağımı elimi
Yine dizine koysam başımı
Dünya taşımaz yükümü taşımı
Dünya olmaz ki annne annesize
Dünya çöktü üstüme sensizdim acizdim o kaplandı
Çiçekler açıyor ben soluyorum
Seni bulmak için rüyalara dalıyorum
Dünya baharında cennet çiçeğimdin
Gönlüm görmez çiçekleri tek çiçeğimdin
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 17:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!