Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Ben artık kendimi eğitmeye başlıyorum kültürü
Açılan bir çağ olsa, insana yatırım yapacak ülkeler…

Türkiye’de ciddiyet, örselenmemiş değerdir bu kültürü
Avrupa Rönesans denilenle de doğamadı umudu…
Maddiyat tokluğu kültür açlığını gideremiyor olduğunu

uzaklığın en yakın sesi...
yakınlığın en sıcak hazinesi...
özlemin en kısa mesafesi...
mutluluğun en has dengesi...
huzurun en ritimli ahengi...
varlığın en hazin şelalesi...

Gövdesi odun
Veya kereste olmaya elverişli
Uzun yaşayabilen bitki...
Yine de dayanma ağaca ne de insana
Ya kurur ya ölür denildiği gibi
Olmasın kendine de güvenin boş bir kuruntu

Çağdaş bir toplum mu? Tarihi bir köprü mü?
Doğulu, Anadolulu, Batılı
Yoksa batının da koruyucusu mu?
İslam’ın kılıcı, Hıristiyanlığın cezası
Her yeniliğe doğan can gömleği mi?

Tüketim kültürü değil bu aracılanan sadece
Her mahalleye cami der gibi bir psikolojide
Alış-veriş merkezleri yığıyorlar yeryüzümüze
Belki bir uyanıyor önlemi silah yatırımı eksikliğine
Bir nesil eni sonu uyutulacak özlemine…
Hem de işsizlik boylandırıp heves kışkırtısıyla böyle

Türkiye”nin dört bir yanından toplanmış öğrencilerdi
Okullarda eğitimleriyle başarılı öğretmenlerden
Milli birlik ve dayanışmayı ister sivil, ister kamuda
Aile eğitimi, engelliler, evrensel olanaklar da

Okuma kültüründen rekabet anlayışına kadar sorunlardı

Oku ki adam olasın dediler bana, bak bugüne yaramış
Eeee bebeğim, uykunu büyüyecek kurtuluş…
Sen ol büyüyecek kurtarış, karamsarlığa uyanış

Her doğan bebeğimize Ninnisini de söyleyin, lütfen
Şeytan boğmadan boğulmamayı öğrenmeye, atfen

imdat anında oluşan gücün hesabı
ve hesabının yapılamadığı kanıttır:

çocuk işçi yüzyıla armağanı
kurulu saltanatı (168) ülkeler açlığı
kötürüm bir renkle o resimlenen

Hesap ver Ordum demeyi beceremiyorum
Her şehitime de yüreğimi yol ediyorum
Bilemedim, ruhumun gerçeği neyi ağlıyor?
Gerçek acı nerede birikiyor, ben bilemiyorum
Beynim sızlıyor çünkü, çünkü çok seviyorum…

Senin dediğin anlayışın olduğuyla
Benim dediğim anladığımdır o kadarıyla
Ayrışmaya zorlayan ne var aramızda?
Söylediğimiz aynıysa…

Özün sözünden, sözün eyleminden