Hayat, çoğu zaman karmaşık ve yorucu bir yolculuk gibi görünse de, aslında insana verilmiş en büyük sorumluluklardan biridir. Bu yolculuğun değeri; ne kadar uzun sürdüğünden çok, nasıl yaşandığıyla ölçülür. Şerefini, onurunu koruyarak bir hayatı tamamlamak, belki de insanın kendine karşı en büyük borcudur.
İnsan, sevmeyi öğrenmeden yaşamayı öğrenmiş sayılmaz. O yüzden hayatı, hiç bitmeyecekmiş gibi sevmek gerekir. İnsanları, anları, sahip olduklarını… Çünkü sevgi, hayatın en gerçek anlamıdır. Aynı şekilde mutluluk da ertelenmemelidir. Sanki hep var olacakmış gibi, içten ve derin yaşanmalıdır. Küçük anlarda saklı olan o sıcaklık, hayatın bütün yükünü hafifletir.
Elbette hayat her zaman kolay değildir. Acılar, hayal kırıklıkları, eksiklikler bu yolculuğun kaçınılmaz parçalarıdır. Ancak bütün bunlara rağmen hayat, yaşamaya değerdir. Çünkü değerini belirleyen, başımıza gelenler değil; onlara nasıl anlam yüklediğimizdir.
Sonuçta hayat, güzelliğini herkese eşit sunmaz. Onu fark eden, yaşamayı bilen ve sevmekten vazgeçmeyenler için gerçek anlamını bulur. Ve belki de en büyük gerçek şudur: Hayat, onu sevmeyi bilen için her şeye rağmen güzeldir.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta