Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece
Varolmak sonuna kadar!
Sonlar yeni başlangıçlara gebe... Kimbilir ne zaman, nerede, nasıl?
Yaşamın evrenselliğinde asılırım bir parça ucundan!
Özelimde yaşamı; en kötü şartlarda en iyisiyle doyasıya, azimle, üretken, zamanla yarışırcasına, abartıyı hakedercesine, bazen ümidin sabrı ile bazen yırtıcı bazen sevgi ile, bu canımda emanet olarak
taşıdığım bilincimi, zekamı, aklımı, mücadelesini, bedelini ödeyerek hakettiğim kazanımlarımı, bilgimi, birikimlerimi sunarak, devrederek ...
