Sevim Şahin Şiirleri - Şair Sevim Şahin

Sen ne zaman doğmuştun ki?
Hatırlamıyorum…
Belki de ondan
Hiç tam çocuk olamadım.
Dedem derdi:
“Ben duydum kızım,

Anne, beni sen mi doğurdun?
Dokuz ay karnında sen mi taşıdın?
Sabahlara kadar başımı sen mi bekledin?
Söyle anne…
Niye?
Ben çocukluktan beri

Yoktu anne… yoktu.
Sen beni görmüyordun ki.
Sen kardeşlerimi görmüyordun ki.
Sen kendini görmüyordun ki.
Çünkü sen de
hayatı tanıyamamıştın.

Beni taşıyamadın diye
sana kızgın değilim.
Ben seni annelikten reddetmedim.
“Senin gibi annem olacağına
taş olsaydın” demedim.
Ben seni hep sevdim.

Kalbim,
yıllar önce paramparça edildi.
Artık hissetmeye cesaret edemedi.

Acıyla eğildi,
şaşkınlaştı,

Bazı bağımlılıklar sessiz başlar,
Bir kadehte, bir dumanda,
Bir “son kez” denilen gecede…
Alkol olur, uyuşturucu olur,
Kumar, internet, sigara…
Adı değişir ama yol aynıdır.

Gidişinin dördüncü yılı mı
Yoksa beşinci yılı mı
Kaçıncı hafta, hangi gün
Bilmiyorum…

Yıllar, aylar seni daha da