Bazı bağımlılıklar sessiz başlar,
Bir kadehte, bir dumanda,
Bir “son kez” denilen gecede…
Alkol olur, uyuşturucu olur,
Kumar, internet, sigara…
Adı değişir ama yol aynıdır.
Gidişinin dördüncü yılı mı
Yoksa beşinci yılı mı
Kaçıncı hafta, hangi gün
Bilmiyorum…
Yıllar, aylar seni daha da
Bak…
Bazı insanlar birbirini sever,
ama yan yana gelemez.
Kalp ister,
hayat durdurur.
Aynı göğe bakarlar
Sessiz bir umutsuzluk
dizelerimin dağlarını süsler.
Zirvelere yağan siyah gibi
mutluluğu cüceleştirir.
Kıvrıla kıvrıla çıkan yollarda
Bak gördün mü nasıl bitti mutluluk,
Bir an sürdü, ömürden çaldı umut.
Sırtımdan vurdu en sevdiklerim,
Düşman uzakta, yara içimde büyüdü.
Ne ana bildiler ne kardeş,
Kan değilmiş demek bağlayan.
Sana hislerimi söyleyemedim baba
Boğazımda düğüm, dilimde sustum
Oysa diyecek çok sözüm vardı
Şimdi her şey çok geç
Seni tutabilmek çok geç
Sen göçtün uzaklara
Dünya…
bir dilek değil artık,
bir sınav.
Yaşam,
kaderle itişir her sabah.
Yine bir yılın sonuna geldik,
Takvimden düşen yapraklar gibiyiz.
Kimi hayaller yarım kaldı yollarda,
Kimi acılar oturdu içimize sessiz.
İnsanın hayal kurması için
Ruhunu şımartması için
Felaketlerden geçmesi,
Güç toplaması,
Susması, dinlenmesi için
Zamana ihtiyacı var.




-
Ümit İnceefe
Tüm YorumlarYıllar sonra, sizinle burada karşılaşmak ne güzel... Çok memnun oldum.. Güzel şiirlerinizi de zevkle okuyoruz. Saygılar, sevgiler...