Sevim Şahin Şiirleri - Şair Sevim Şahin

Seni unutabileceğimi nasıl düşünebildin?
Bilmiyor musun, yüreğim senin.
Yaşama anlamım sensin,
Dünyam sensin.
Sen yoksan,
Bu hayatı neyleyim, aşkım?

Akşam oldu yine yüzüm gülmedi
Bekledim yolunu canan gelmedi
Sılaya gitmeye gücüm yetmedi

.....Ah anam yavrunda huzur kalmadι
.....Sevgin olmayınca yüzüm gülmedi

Öyle bir güzeldi ki çarpıldım birden
Gözleri arzulu aşkla doluydu
Esrarlı çekici bir hali vardı
Kaybettim ben onu sır oldu birden

İzleri kalbimde keder dert oldu

Sana hislerimi söyleyemedim baba
Boğazımda düğüm, dilimde sustum
Oysa diyecek çok sözüm vardı
Şimdi her şey çok geç
Seni tutabilmek çok geç
Sen göçtün uzaklara

Dünya…
bir dilek değil artık,
bir sınav.

Yaşam,
kaderle itişir her sabah.

Bak gördün mü nasıl bitti mutluluk,
Bir an sürdü, ömürden çaldı umut.
Sırtımdan vurdu en sevdiklerim,
Düşman uzakta, yara içimde büyüdü.
Ne ana bildiler ne kardeş,
Kan değilmiş demek bağlayan.

Yine bir yılın sonuna geldik,
Takvimden düşen yapraklar gibiyiz.
Kimi hayaller yarım kaldı yollarda,
Kimi acılar oturdu içimize sessiz.

Bak…
Bazı insanlar birbirini sever,
ama yan yana gelemez.
Kalp ister,
hayat durdurur.
Aynı göğe bakarlar

Filistin,
bir ülke adı değil artık,
bir çocuğun ezberleyemediği alfabe.

Çünkü her harf
bir yıkıntının altında kaldı.

Kimse melek değil…
Ama bazı ihmaller
çocuklara mezar olur.

Bir çocuk var köşede, gözleri duvar
Oyun çağında kalbi taş gibi donar