Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




ve onca dansözlüğe soyunmanın ardından Cihat Şahin,
SÖZÜNÜ YEYİP (haram lokma gibi hemi deee )
pistlere döner :)))))
?si=0quOB4SsCW6i8koO
Pür küsurlu olmak kesmedi de şimdi de kefere ismini mi kendine mahlas yaptın cinsiyeti ve milliyeti meçhul yaratık?
Allah, seni ve sinin gibi mikropları bildiği gibi yapsın amin!
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgiliBen senin en çok ellerini sevdim
Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak
Nice güzellikler gördüm yeryüzünde
En güzeli bir sabah ellerinle uyanmakBen senin en çok gözlerini sevdim
Kah çocukça mavi, kah inadına yeşil
Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar
Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değilBen senin en çok gülüşünü sevdim
Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran
Unutturur bana birden acıları, güçlükleri
Dünyam aydınlanır sen güldüğün zamanBen senin en çok davranışlarını sevdim
Güçsüze merhametini, zalime direnişini
Haksızlıklar, zorbalıklar karsısında
Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişiniBen senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim
Tüm çocuklara kanat geren anneliğini
Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada
Sensin, her şeyin üstünde tutan sevginiBen senin en çok bana yansımanı sevdim
Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni
Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim
Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...
seni en cok diye sinirlandiramam ben seni sevdigim beni sevmeyisini bile sevdim
Ben senin en çok bana yansımanı sevdim
Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni
Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim
Ben seni sevdim, hep de seveceğim.
ben seni sevdim, ben seni...
Ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim
Tüm çocuklara kanat geren anneliğini
Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada
Sensin, her şeyin üstünde tutan sevgini
Ben senin en çok davranışlarını sevdim
Güçsüze merhametini, zalime direnişini
Haksızlıklar, zorbalıklar karşısında
Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini…
Ben senin en çok gülüşünü sevdim
Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran
Unutturur bana birden acıları, güçlükleri
Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman
Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar
Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil
?si=B_x15iZV3xZdCRvS
-------Merhum Ümit Yaşar Oğuzcan:
-----Şair yukarıda asılı günün Şiirini hangi basiret-i hülasayla yazmış bilemem.
Ancak her zaman olduğu gibi yine işin kolayına kaçmış. Kuralsız, uyaksız ve
redifsiz yazmış. Ancak hakkını da yememek lazım. Konunun sebep ve sonuç
ilişkisini iyi kombine etmiş. Kıtalar arası geçişkenliği Şiirin muhteviyetıyla uyum
sağlamış. Bu da ayrı bir ustalık gerektirir.
------Merhum Şaire Allah Rahmet eylesin, Mekânı Cennet, Ruhu Şad olsun...
Bu şiir ile ilgili 104 tane yorum bulunmakta