Satırları, ruhumu dinlendirmek için kullanıyorum.
Bazı insanlar sevgisiz büyür;
Başkasından gelen ufak bir ilgiyi,
Koca bir dünya sanıp sahiplenirler.
Nereden bilsin, sevilmemiş o çocuk?
Babasından "aferin" almayan,
Kolay kanar sahte sözlere.
Anasından "canım" duymayan,
Teslim olur ufacık bir ilgiye...
Yapamayacağınız sözler vermeyin;
Herkes sizin kadar "tok" değil sevgiye.
Fazla inanır, merkeze koyarlar sizi;
Babasından bile çok severler belki...
Tek bir yalanınız, koca bir ömrü tökezletir.
Nereden bilsin sevgisiz büyüyen?
Saçı hiç okşanmamış bir evlat, oyunu nasıl anlar?
Siz siz olun; bir yarayı, umutla kanatmayın.
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 03:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)