Bazen düşünüyorum...
İnsan gerçekten kimi özler?
Gideni mi?
Yoksa,
Onun gözünde sadece bir
"seçenek" olduğunu anladığı o anı mı?
Ben seni değil...
Senin yanındayken
Beni her şeyden çok Sevdiğine
inandığım o adamı özlüyorum.
Çünkü sen gittin.
Ama sadece başka bir kadına gitmedin.
Bir ömürlük sadakati,
Sana çocuk gibi inanan kalbimi,
Ve "bizi" bir başkasıyla
değiştirebileceğin Gerçeğini bırakıp gittin içimde.
Şimdi biri bana,
"İyi misin?"diye sorunca,
Gülümsüyorum.
Çünkü bir erkeğin bir başkasını
tercih edişi,
Anlatılınca hafiflemiyor.
Sadece,
İnsanın İçinde
koca bir güven enkazı bırakıyor.
Ve biliyor musun...
En çok ne acıtıyor?
Seni bir başkasına kaybetmiş olmak değil.
Bir gün,
Sana sarılırken
"Beni asla bırakmaz,
tek gerçeği benim"
diye gerçekten inanmış olmak...
İşte...
Bir kadın,
En çok da
"Her şeyimsin"
diyen bir adamın
Bir başkasını tercih edişinin sessizliğinde yıkılıyor.
Kayıt Tarihi : 31.07.2026 19:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!