Sen bana okyanusların engin sulardan kanat takmadan uçmasını ögrettin Nefes ihtiyacı duymdan insanların sevecen bakışlarına biblo sundun. Senin elinde renkler kullanılmadan yapılmır bir Wankong tablosuyum.Sen elinde hiçbir şeyi yazmayan deftere barkken ben ağladım.Sen yanımdayken yeni doğan bir bebeğe baktım.Nefes alırken sanki gelecegini tahmin eder gibiydi
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta