Sen bana okyanusların engin sulardan kanat takmadan uçmasını ögrettin Nefes ihtiyacı duymdan insanların sevecen bakışlarına biblo sundun. Senin elinde renkler kullanılmadan yapılmır bir Wankong tablosuyum.Sen elinde hiçbir şeyi yazmayan deftere barkken ben ağladım.Sen yanımdayken yeni doğan bir bebeğe baktım.Nefes alırken sanki gelecegini tahmin eder gibiydi
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta