Sen bana okyanusların engin sulardan kanat takmadan uçmasını ögrettin Nefes ihtiyacı duymdan insanların sevecen bakışlarına biblo sundun. Senin elinde renkler kullanılmadan yapılmır bir Wankong tablosuyum.Sen elinde hiçbir şeyi yazmayan deftere barkken ben ağladım.Sen yanımdayken yeni doğan bir bebeğe baktım.Nefes alırken sanki gelecegini tahmin eder gibiydi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta